پر از فریادم،پراز ناگفته های دل!

پر از بغضهای نشکسته ای که بروی سقف قلبم آوارند!

دلم میخواهد دلتنگی هایم را فریاد زنم

اما کو محرمی که تاب شکوه های دلم را داشته باشد؟

کو سنگ صبوری که دردهایم را طاقت آورد؟ پس ناچار به سکوتم!

سکوتی که گاه و بیگاه با آه های جانسوزم میشکندو بس!

 

ببخش دل من؛ جواب دردهایت خاموشیست

و پاسخ فریاد هایت سکوت....



تاريخ : ٢٦ امرداد ۱۳٩٤ | ۱٢:٠٩ ‎ق.ظ | نویسنده : | نظرات ()
.: Weblog Themes By VatanSkin :.